روزنامک: قانون كيفري مصوّب سال 1307 و ماده منحصر به فرد آن که ریشه در فرهنگ باستانی ایرانیان دارد: تکلیف نگهداری فرزندان از والدین ازکارافتاده
9 مرداد 1396 - 31 ژوئيه 2017

قانون كيفري مصوّب سال 1307 و ماده منحصر به فرد آن که ریشه در فرهنگ باستانی ایرانیان دارد: تکلیف نگهداری فرزندان از والدین ازکارافتاده

مجلس شوراي ملّي هشتم اَمُرداد 1307 (سال 1928 و در آن سال مصادف با 30 جولای) قانون آيين دادرسي كيفري را از تصويب گذراند و ايران داراي اصولی مصوّب و یکنواخت برای محاکمات جزایی ـ مشابه كشور بلژيك شد، زيرا بسياري از مواد اين قانون از قوانين بلژيك ترجمه شده بود که بلژيکي ها هم آن را از فرانسه اقتباس کرده بودند. شنيده شده است که طرّاحان این آئين دادرسي براي دستگاه قضايي ايران، هنگام بررسي قوانین دادرسی کیفری ملل مختلف، با روش دادرسي انگلوساكسون كه عبارت است از محاكمه كيفري با حضور هيأت منصفه، مخالفت کرده و در عوض محاکمات جنایی را با حضور سه قاضی و رای اکثریت پیشنهاد کرده بودند که به همین صورت تصویب شده بود. با وجود این، چند دهه بعد مجلس تصویب کرد که محاکمه متهمان جرائم سیاسی و مطبوعاتی با حضور هیات منصفه انجام شود و تشخیص مجرمیّت و یا برائت با این هیات باشد که در صورت مجرم شناخته شدن و احیانا توصیه تخفیف، قاضی محکمه حکم مجازات را انشاء کند.
     کیفرهمگانی ایران ـ نوع جرم؛ خلاف، جنحه و جنایت، و میزان مجازات هر نوع و درجه ـ بعدا و به تدریج تکمیل شد. هنگام افزودن یک ماده بر شمار جرائم، به فرهنگ و اخلاق ایران باستان و تکلیف فرزندان در نگهداری از والدین در دوران پیری و ازکارافتادگی استناد شده بود و هنگام بحث، نمایندگان مجلس آنچنان مجذوب تاریخ وطن و منش ایرانی شده بودند که آن را در ردیف تَرک اِنفاق قراردادند و برای فرزند و یا فرزندانی که از نگهداری والدین سالخورده خود امتناع و غفلت کنند مجازات زندان تعیین کردند و برآن، نام ماده 214 مکرّر گذاردند که ماده 214 مربوط به مجازات تَرک انفاق (خودداری از تامین نفقه متناسب شئون زوجه ای که ناشزه نباشد و فرزندان زیر 18 سال تمام) بود. ماده 214 مکرّر که مایه افتخار و مباهات نظام کیفری ایران بود در دائرة المعارف بین المللی قانون و رسالات مربوط (در همه زبانها) مورد تفسیر و تمجید قرارگرفته است. این دائره المعارف در استدلال خود به منطقی و طبیعی بودن این ماده از کیفر عمومی ایران چنین آورده است: "به همانگونه که والدین مکلّف به نگهداری بهینه از فرزند خود تا رسیدن به سن قانونی هستند؛ فرزند و فرزندان نیز متقابلا و مشترکا موظف به نگهداری از والدین در دوران پیری شان باید باشند و شانه خالی کردن از آن و آوردن هرگونه عذر، پذیرفتنی نیست و مجازات زندان دارد.".
     از نیمه دهه 1330 به بعد که روزنامه های تهران (به توصیه دکتر ویلسون رئیس گروه روزنامه نگاری دانشگاه یوتای آمریکا که برای آموزش ژورنالیسم مدرن به تهران آمده بود) دارای صفحه حوادث شدند سردبیران اکیدا از خبرنگاران قضایی میز مربوط در اطاق خبر می خواستند که احکام دادگاهها در مورد محکومیت چنان فرزندانی را از قلم نیاندازند تا انتشار یابد و درس عبرت شود. روزنامه های تهران قبل از نیمه دهه 1330، اخبار حوادث شهری و محاکمات قضایی را به صورت متفرق در همه صفحات خود چاپ می کردند و میز با دبیر ویژه و صفحه اختصاصی چنین اخباری وجود نداشت. دولت وقت، نخست از ایجاد صفحه اخبار حوادث استقبال کرده بود زیرا که مایل بود مطالب سیاسی مطبوعات به حد اقل برسد، ولی بعدا متوجه شد که این رویدادها ضعف های فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی جامعه را منعکس می کند و سال ها بعد توسط تاریخ نگاران تکمیل و در تاریخ کشور باقی خواهد ماند و مورد قضاوت نسل های بعد و جهانیان قرار خواهد گرفت. دولت های معاند نیز با تحلیل این ضعف ها، وسیله به دست خواهند آورد.
بازگشت به فهرست مطالب...   




 

 

   
 

Vestidos de Casamento
 





 
 
© Copyright 2004   Rooznamak.com   All Rights Reserved