4 بهمن 1388 - 24 ژانويه 2010 745 ساله شدن پارلمان انگلستان ـ فرضیه بهترین روش انتخاباتی ـ شکست دمکراسی آمریکا بيست و سوم ژانويه سال 1265 ميلادي (درست745 سال پيش) روزي است كه پارلمان انگلستان آغاز بكاركرد و به تدريج حكومت اين كشور پارلماني شد كه براي بسیاری از كشورها الگو شده است. پارلمان انگلستان نخستین مجمع ملی در هزاره دوم نیست؛ قبلا یک «کشور ـ شهر» ایتالیا دارای پارلمان شده بود. در يك حكومت پارلماني، گزينش رئيس دولت به جاي انتخابات عمومي، در دست پارلمان است. چنين دولتي با راي عدم اعتماد پارلمان برکنار مي شود. از زمان تاسیس پارلمان در لندن فرصیه های متعدد برای انتخابات اطمینان بخش و انتخاب شایسته (اصطلاحا؛ تمرین دمکراسی) ارائه شده است که نشست استادان علم حکومت در ژانویه 1991 (چند هفته پس از فروپاشی شوروی) بهترین روش و عملی ترین راه را انتخابات دو مرحله ای اعلام کرد که مورد تایید اندیشمندان و اصحاب نظر قرارگرفته است؛ به این ترتیب که هر یکهزار تا پنجهزار رای دهنده یک الکتوررا از میان نامزدهای محل انتخاب کنند و این الکتورها بعدا اعضای پارلمان و یا رئیس دولت را برگزینند. همین الکتورها که ماموریت آنان تا پایان دوره مربوط ادامه خواهد داشت در شرایطی خواهند توانست که عضو مجلس را با دو سوم آراء برکنار کنند. در این روش انتخاباتی، تقلّب و اعمال نفوذ در حد اقل خواهد بود و نیازی هم به انتخابات میاندوره ای نخواهدبود. این الکتورها و همچنین هرگونه مجلس و مجمع ملی حق نخواهند داشت کار رفراندم را که مربوط به آحاد اتباع کشور است انجام دهند.     در هفتصد و چهل و پنجمین سالروز آغاز بکار پارلمان انگلستان، دیوان عالی آمریکا با صدور یک رای بزرگترین شکست را به دمکراسی این کشور وارد کرد. طبق این رای، کمپانی های آمریکایی می توانند به میزان نامحدود از یک نامزد انتخاباتی حمایت مالی و یا برضد یک نامزد با اختصاص دادن پول تبلیغ منفی کنند. تاکنون حمایت و مخالفت مالی شرکتها از نامزدهای انتخاباتی آمریکا محدود به مبلغ معینی بود. به گفته اصحاب نظر، با این رای از این پس این پول کمپانی هاست که نماینده، سناتور و رئیس جمهور خواهد ساخت زیرا که تبلیغ (اعلان در رسانه ها، بیلبورد، تامین هزینه جلسات عمومی و اجتماعات و ...) در معرفی و انتخاب یک نامزد و تخریب رقیب او نقش اساسی را بازی می کند که نیاز به پول فراوان دارد. کمپانی های بزرگ و ثروتمندان آمریکا عمدتا هوادار حزب جمهوریخواه هستند. همین اعضای دیوان عالی آمریکا بودند که در سال 2000 رای به رئیس جمهور شدن جورج دبلیو بوش دادند حال آنکه رقیب او رای بیشتری آورده بود!. عیب کار در این است که معرفی قضات دیوان عالی و قضات فدرال (سراسری) آمریکا که مقام های مادام العمر هستند به سنای این کشور، از اختیارات رئیس جمهور است که قاضی متمایل به حزب خودرا معرفی می کند. معرفی قاضی از سوی رئیس جمهور و انتخاب او با رای سنا، تداخل سه قوه دمکراسی در یکدیگر است که باید منفک ازهم باشند و برغم اعتراض در طول دهها سال، هنوز تلاشی جدّی در این زمینه و اصلاح قانون اساسی آمریکا صورت نگرفته است. بازگشت به فهرست مطالب...

© Copyright 2004   Rooznamak.com   All Rights Reserved