روزنامک: استقلال عراق

11 مهر 1388 - 3 اكتبر 2009

استقلال عراق

سوم اكتبر سال 1932 كشور عراق استقلال خود را به دست آورد. اين كشور از دوران جنگ جهاني اول مستعمره انگلستان و قبلا (از اواسط دوران نادرشاه) جزيي از امپراتوري عثماني به شمار مي رفت. بین النهرین حدود هشت قرن یک ایالت ایران بود و در این مدت، پایتخت ایران (تیسفون) در آنجا قرارداشت. بوئیان ایرانی بعدا عباسیان را مقهور ساخته و حکمران بغداد شده بودند. شاه عباس یکم در یک مصالحه قسمتي از سرزمینی را که کشور عراق است به عثماني هاي داد تا نسبت به ارمنستان و سراسر قفقاز ادعايي نداشته باشند که بعدا نزاع ازسرگرفته شد. در زمان شاه صفي در یک مصالحه دیگر، ایران و عثمانی بغداد و ايروان را باهم مبادله کردند. نادرشاه که بغداد و بیشتر نقاط عراق امروز را متصرف شده بود به اين شرط که عثماني ها نسبت به سليمانيه که ساکنان وقت آن ترکمان و وفادار به حکومت ايران بودند و چند منطقه مرزی دیگر نظر نداشته باشند از بغداد صرف نظر کرد. دولت لندن در اکتبر 1932 طي شرايطي با استقلال عراق که قبلا به صورت یک کشور نبود موافقت کرده بود که يکي از اين شرايط ادامه استقرار پايگاههاي نظامي انگلستان در آن کشور و آزادي نقل و انتقال نيروهاي آن دولت در خاک عراق بود.
    در سال 1941 نیروهای نظامی انگلستان از خاک عراق به ایران تعرض کردند و میهن مارا به اشغال نظامی خود درآوردند.
     دولت لندن که از یکپارچه کردن سه ایالت سابق امپراتوری عثمانی کشور عراق را بوجود آورده بود يک اميرزاده حجاز را پادشاه آن کرده بود که سلطنت تا سال 1958 (کودتای عبدالکریم قاسم) در اين خانواده باقي بود.
     مرزهاي كشورهاي عربي شرق سوئز، پس از جنگ جهاني اول به تدريج توسط انگلستان تعيين شده و اردن و عراق و ... دستپخت لندن هستند. عراق در بهار سال 2003 به اشغال نظامی آمریکا درآمده و نیروهای نظامی آن هنوز در عراق استقرار دارند.

بازگشت به فهرست مطالب...